COMPONISTEN

Een nieuw werk, Broken Bones, van Bert Appermont gaat in première tijdens het Slide Factory openingsconcert, donderdag 26 maart 2009, 20.15 – 22.30 uur.

Bert Appermont is geboren in Bilzen, 27 december 1973. Hij is leraar, dirigent, componist en arrangeur. Appermont studeerde contrapunt, fuga, orkest- en hafabra-directie respectievelijk bij Jan Haderman, Edmond Saveniers en Jan van der Roost aan het Lemmensinstituut te Leuven. Daar voltooide hij zijn studies met een dubbele meestergraad in muziekopvoeding en hafabra-directie (1998). Vervolgens behaalde hij het Masters-diploma ‘Music Design for Film & Television’ aan de ‘Bournemouth Media School’ in Engeland. Recent vervolmaakte hij zich op compositorisch vlak bij de Nederlandse componist Daan Manneke.

Als muziekpedagoog was hij actief in diverse scholen en organisaties: als leraar was hij 4 jaar verbonden aan de humaniora en muziekhumaniora te Hasselt. Hij werkte daarbij 7 jaar lang als componist, arrangeur en live-muzikant voor het muzikaal kindertheater Wiebe. Momenteel geeft hij deeltijds les aan de Katholieke Hogeschool Limburg en is hij actief als gastdocent.

Onder de impulsen van Jan Cober ontplooit hij zich steeds meer als gastdirigent van zijn eigen composities. Daarnaast is hij een regelmatige gast op clinics en workshops in binnen- en buitenland. Als componist schreef hij naast twee musicals reeds een 50-tal werken voor koor, kamermuziekensembles, blaasorkest en symfonisch orkest. Naast dit uitgebreid repertoire, schreef hij ook een aantal popnummers, muziek voor jeugdtheater, muziekbundels met een pedagogisch karakter en muziek voor kinderen, een medium waarmee hij erg vertrouwd is.

Hij staat bekend voor zijn virtuoze instrumentatietechniek en het componeren van prachtige thema´s. Veel van zijn werken zijn gebaseerd op legendes, mythes of historische thema´s, wat zijn muziek een bijzonder élan geeft. Met zijn compositie “Fantasia per la Vita e la Morte” behaalde hij in juni 2007 de eerste prijs op de prestigieuze compositiewedstrijd van Torrevieja, Spanje. Zijn werken worden intussen in meer dan 20 landen uitgevoerd en bijna al zijn composities werden op CD opgenomen door gerenommeerde orkesten uit o.a. Japan, Zwitserland, Nederland, Denemarken, Duitsland, Italië, Spanje en België.

Een nieuw werk voor trombone en draaiorgel van Eric de Clerq gaat in première tijdens het Slide Factory openingsconcert, donderdag 26 maart 2009, 20.15 – 22.30 uur.

In zijn vaak weerbarstige muziek maakt Eric de Clercq veelvuldig gebruik van literaire teksten, elektronica en ongebruikelijke instrumentaties.
Inspiratiebronnen zijn Luigi Nono, Iannis Xenakis, Armando, Alberto Giacometti, Francis Bacon, Charles Bukowski en Kees Ouwens. De Clercq voltooide zijn compositieopleiding aan het Rotterdams Conservatorium bij Gilius van Bergeijk, Peter-Jan Wagemans en Klaas de Vries.

Zijn 30 seconden durende mini-opera Crépuscule oogstte veel succes en werd in Frankrijk veelvuldig uitgevoerd. Met zijn Trio Strakke Lucht (elektro-improvisatie) speelde hij van München tot in Las Vegas. Hij was één van de oprichters van het Newt Hinton Ensemble.

Naast opdrachten van internationale muziekfestivals als Musique Action (Nancy, Fr.) en Musicavoix (Evreux, Fr.), ontving hij opdrachten van de Rotterdamse Kunststichting, de NCRV, het Fonds voor de Scheppende Toonkunst en het Amsterdams Fonds voor de Kunst, om te schrijven voor LOOS, Ensemble Aleph, pianoduo Post & Mulder, Rosa Ensemble, Ricciotti Ensemble, Orkest de Volharding en het Schoenberg Ensemble. In 2003 speelde het Parijse Ensemble Aleph een De Clercq-componistenportret op podia in Frankrijk en Nederland.

Zijn werken werden op CD vastgelegd door pianoduo Post & Mulder, Ensemble Aleph, het Rotterdams Klarinetkwartet en Duo Dubbelduet. Verschillende choreografen en theatermakers gebruikten zijn muziek in hun voorstellingen (Sophie Mathey, De Groep van Steen, Bambie).

Na een studie aan het Brabants Conservatorium te Tilburg, o.a. theorie der muziek en orkestdirectie, vervolgde Ruud van Eeten zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag, alwaar hij tweede fase orkestdirectie studeerde en de titel ‘Master of Music’ verwierf. Hij sloot deze studie af met een gastdirectie bij het Limburgs Symphonie Orkest.

In 2002 won hij de ‘Bernard Haitink-prijs, en werd een jaar aangesteld als assistent-dirigent bij het Limburgs Symphonie Orkest. Daarnaast assisteerde hij o.a. Ed Spanjaard, Micha Hamel, Kenneth Montgomery en Jac van Steen, en volgde masterclasses bij Georg Fritsch, Marc Soustrot en Roberto Benzi. Ruud van Eeten was onder andere gastdirigent op het Koninklijk Conservatorium te Den Haag tijdens het ‘Steve Reich Festival’ en dirigeerde tijdens het ‘Traces of Voices’ festival in Tilburg een werk van Berio, samen met ‘Die Neue Vocalsolisten Stuttgart’. Tijdens het ‘Holland Festival’ in 2004 was hij 2e dirigent naast Pascal Rophé bij het Radio Symfonie Orkest, met een werk van Cage. Hij was assistent-dirigent bij de ‘Opera National de Lyon’ in Frankrijk, tijdens de productie ‘Pelléas et Mélisande’ van Debussy en bij de Nationale Reisopera, tijdens de productie ‘Turandot’ van Puccini. Hij had de muzikale leiding bij de opera ‘Tijdvaarders’, waarbij het orkest ‘De Volharding’ onder zijn leiding stond.

In mei 2007 leidde hij Musikcollegium Winthertur in Zwitserland in een kinderproductie en in 2008 dirigeerde hij de Koninklijke Filharmonie van Vlaanderen. Tevens maakte hij met een ensemble van Het Brabants Orkest een tournee in Indonesië.

Als componist schreef Ruud van Eeten werken voor o.a. orkest ‘De Volharding’ en het ‘Nieuw Trombone Collectief’, het Egidius Kwartet, het Amstel Kwartet, het Arte Duo en Studentenorkest ‘Ananta’. In opdracht van de Universiteit van Tilburg schreef hij toneelmuziek voor koor en orkest bij ‘The Tempest’ van Shakespeare. In 2004 werd aan hem de ‘Anjer Muziek Prijs’ overhandigd voor zijn compositie ‘Marianne’. De laatste jaren gaan er geregeld werken in première op verscheidene festivals zoals ‘November Music’ en het ‘International Trombone Festival’. In 2009 zal zijn eerste opera ‘Koning Willen II’ in Tilburg in première gaan.

In 2006 is Ruud van Eeten tevens benoemd tot artistiek en zakelijk directeur van het Muziekcentrum De Toonzaal in ‘s-Hertogenbosch. Naast de programmering houdt hij zich ook bezig met lezingen, inleidingen, festivals, gastcolleges en workshops.

Evert Josemanders studeerde jazz aan het Rotterdams conservatorium bij Bart van Lier en Ilja Reijngoud. Een half jaar na zijn examen werd Evert aangenomen bij de Marinierskapel der Koninklijke Marine als solotrombonist lichte muziek. Inmiddels is Evert een veelgevraagd solist en speelde hij bij uiteenlopende ensembles.

Josemanders leidt zijn eigen negenmans-formatie genaamd “Mambo beach band”, bestaande uit professionele musici en is daarnaast arrangeur en componist. Hij schreef een groot aantal nederlandstalige liedjes en verwerkte deze in de zelfontworpen dinnershow “ dat was mooi!”.

Tijdens het vorige Slide Factory festival speelde hij met de Marinierskapel de wereldpremière van zijn programmatische compositie “Hluhluwe” waarbij hij op zijn trombone een kind uitbeeldt dat droomt over een verre jungle.

Bronnen voor zijn inspiratie zijn Frank Zappa, Alison Krauss, Frank Rosolino en Aardman.

Een nieuw werk, Vision Apocalyptica, van Guillermo Lago gaat in première tijdens het Slide Factory concert Schuif ontmoet Sax, zondag 29 maart 2009, 11.00 – 12.30 uur.

Guillermo Lago is het componerende alter ego van WiIlem van Merwijk. De eerste stukken die Lago schreef waren bestemd voor het programma (en later de CD) Tangón.

In dat concertprogramma onderzocht het Aurelia Saxofoon Kwartet met bandoneonist VIlle Hiltula en pianist Juan Pablo Dobal de concert- tango ná Astor Piazzolla. Voor dit programma koos van Merwijk het pseudoniem 'Guillermo Lago', een Nederlandse naam vond hij minder passend. En 'Guillermo Lago' bleek wonderwel te passen bij de muziek die van Merwijk maakte, waarop hij besloot onder deze naam verder te componeren.

Sinds zijn debuut heeft Christian Lindberg als solist opgetreden met toporkesten en dirigenten over de hele wereld. Hij was de eerste Zweedse instrumentalist die optrad met zowel de Berliner Philharmoniker als de Chicago Symphony Orchestra.
Volgens een internationale opiniepeiling werd hij gekozen als een van de vijf belangrijkste koperblazers van de 20ste eeuw, samen met Louis Armstrong, Miles Davis, Denis Brain en Maurice André. Internet site Podre de Pallabre noemt hem als een van de vooraanstaande uitvoerenden van klassieke muziek samen met Fritz Kreisler, Arthur Rubinstein, Mstislav Rostropovich, David Oistrach en James Galway.
De internet Encyclopedie Wikipedia vindt Christian Lindberg een van de grootste Zweedse muzikale persoonlijkheden ooit, samen met Franz Berwald, Jenny Lind, Jussi Björling en ABBA. In Valencia, Spanje is de International Trombone Competition naar Christian Lindberg genoemd. Hij ontving de eretitel ‘Prince Consort Professor of Trombone’ van de Royal College of Music, London en kreeg de prestigieuze medaille Litteris et Artibus van de Zweedse Koning in 2005.

Christian Lindberg´s artisticiteit en virtuositeit hebben de grootste hedendaagse componisten geïnspireerd tot het schrijven van belangrijke werken voor hem. Componisten als Berio, Xenakis, Takemitsu and Turnage hebben enkele van de meer dan 80 aan Christian Lindberg opgedragen werken geschreven. Hij heeft tot dusver meer dan 66 CD’s opgenomen, voornamelijk onder het BIS label maar ook voor EMI, Decca, Deutsche Grammophon, Chandos en ECM.

Naast zijn onvermoeibare werk om de trombone als solo-instrument bekend te maken, is Christian Lindberg ook nog met twee nieuwe carrières begonnen die meer en meer van zijn tijd in beslag nemen. Hij werd chefdirigent van twee orkesten: het Nordic Chamber Orchestra en het Swedish Wind Ensemble. Ook heeft hij orkesten gedirigeerd als: Helsinki Philharmonic, Iceland Symphony Orchestra, Jena Philharmonic, Sao Paulo Symphony Orchestra, Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino, Prague Symphony Orchestra en Sinfonia Krakowia. Hij is als componist nog maar vijf jaar actief, maar inmiddels heeft hij al opdrachten gekregen van Chicago Symphony Orchestra, the Australian Chamber Orchestra, the Swedish Radio Choir, Orchestra Verdi in Milaan en the Swedish Chamber Orchestra.

Tijdens Slide Factory maakt hij zijn Nederlandse dirigeerdebuut bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Hij dirigeert onder andere de wereldpremière van Waves of Wollongong van zijn eigen hand. Bekijk hier de making of…

Andrew Peggie studeerde microbiologie, en daarna muziek en opnametechniek aan de Surrey University. Hij heeft deelgenomen aan de Musical Theater Masterclasses aan de Universiteit van Oxford, gesteund door Sir Cameron Mackintosh en geregisseerd door Stephen Sondheim. Hij heeft muziek gecomponeerd en georkestreerd voor vele muziektheaterproducties en premières in plaatsen als de South Bank, Winchester Cathedral en de Brighton Dome. Hij is een bekende specialist in community arts projecten, hij heeft samengewerkt met de London Symphony, Royal Philharmonic, London Philharmonic en Philharmonia Orkesten, Northern Philharmonia, London Sinfonietta, Les percussies de Strasbourg, Vale of Glamorgan en Huddersfield Contemporary Music Festivals, evenals talloze niet-klassieke muziek-ensembles waaronder Afrikaanse drums, samba, gamelan, tsugaru shamisen, dj's, rap artiesten en gospel zangers.

Als “Music Development Director for the city of Birmingham”, heeft hij 500 muziek-sessies tot stand gebracht door de hele stad en verder heeft hij de zeer gerespecteerde “Sound It Out” organisatie opgezet in het Verenigd Koninkrijk.

Nu woonachtig in Frankrijk, is hij werkzaam als componist voor het bedrijf Mecanique Vivante als schepper van repertoire voor muzikale sirenes, gebruik makend van Wi-Fi-server-gecontroleerde jet motor technologie. Deze multimedia installaties hebben geklonken in veel steden en festivals, waaronder Londen, Newcastle, Parijs, Luxemburg, Madrid, Rotterdam, Terschelling en Melbourne. Andrew Peggie was “composer in residence” voor het “International Festival of Glass Biennale” in het Verenigd Koninkrijk (2008), hij hield zich bezig met maken van geluid afkomstig van glas.

Voor Ellipse Productie (Languedoc-Roussillon, Frankrijk) produceerde hij een Carmen productie met meer dan 200 lokale deelnemers, en momenteel maakt hij een nieuwe versie van Madama Butterfly voor een ensemble van 13 musici en 12 zangers.

Een nieuw werk van Tim Raschke gaat in première tijdens het Slide Factory openingsconcert, zaterdag 28 maart 2009, 20.15 – 22.30 uur.

Tim Raschke studeerde trombone bij Joachim Mittelacher aan de Hochschule der Künste (nu Universität der Künste) in Berlijn van 1990 tot 1995. In 1999 is hij afgestudeerd.

Vanaf 1993 was hij werkzaam bij het Theater des Westens en Staatsorchester Frankfurt/Oder en was hij remplacant bij de grote Berlijnse orkesten. Momenteel is hij werkzaam als solotrombonist bij het Staatstheater Wiesbaden. Composities van Raschke werden in premiere gebracht door onder andere de Berliner Philharmoniker en het Sinfonieorchester Wuppertal.

Een nieuw werk van Claudia Rumondor gaat in première tijdens het Slide Factory concert Schuif ontmoet Sax, zondag 29 maart 2009, 11.00 – 12.30 uur.

Drs. Claudia Rumondor (Zaandam, 1983) studeerde Compositie aan het Conservatorium van Amsterdam (CvA) bij Daan Manneke, Wim Henderickx en Theo Loevendie, en volgde harplessen bij Anke Bottema, Gertru Pasveer en Alexandre Bonnet.

Claudia studeerde als eerste componist aan het CvA met een lesbevoegdheid in compositie af. Om haar onderzoek naar compositiemethodiek voort te zetten in de masteropleiding heeft het CvA haar een beurs toegekend via het Top Talenten programma. Claudia’s composities wonnen verschillende prijzen, waaronder een eerste prijs tijdens het Prinses Christina Concours en de Henriëtte Bosmansprijs 2008 van het publiek. In 2004 werd ze met een orkestwerk geselecteerd voor de finale van het Project Jonge Componisten.

Een deel van haar composities is uitgegeven door Donemus. Haar werk werd o.a. uitgevoerd door Holland Symfonia, het Nieuw Ensemble en het Nederlands Blazers Ensemble. Aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) studeerde Claudia Media en Cultuur en ontving daarvoor een masterdiploma in filmstudies.

Onlangs rondde zij ook de studie Musicologie aan de UvA af. Daarnaast is zij als freelance recensent verbonden aan het Noordhollands Dagblad, is zij secretaris en medeoprichter van de Stichting Jan Rokus van Roosendael en werkt zij aan het Conservatorium van Amsterdam als coördinator Artist in Residence van Bart Schneemann.

Een nieuw werk, Cubac, van Daniel Schnyder gaat in première tijdens het Slide Factory concert Schuif ontmoet Sax, zondag 29 maart 2009, 11.00 – 12.30 uur.

Daniel Schnyder is bekend als componist/performer in zowel de jazz als klassieke muziekwereld. Daniel is geboren in 1961 in Zurich, Zwitzerland en woont in New York. Zijn orkestwerken en kamermuziekcomposities zijn over de hele wereld gespeeld en opgenomen.

Hij heeft onder meer opdrachten gekregen van Orpheus Chamber Orchestra in New York, Tonkuenstler Orkest in Wenen, Radio Symphony Orkest in Berlijn, Norrlands Operan in Zweden, Chicago Sinfonietta, Vienna Art Orchestra, Tonhalle Orkester Zurich, Opera van Bern, NDR Orkest in Hannover, NDR Big Band, Milwaukee Symphony Orchestra, New York nieuwe muziekgroep "Absolute Ensemble" (bastrombone Concerto voor David Taylor) en St. Paul Chamber Orchestra.

De CD "Absolution" (Enja Nova) met Daniel Schnyder's Trombone Concerto heeft een Grammy nominatie gekregen voor "Best Classical Small Ensemble Recording" in 2002. De grote hoeveelheid van zijn kamermuziekcomposities is uitgevoerd door artiesten als Emmanuel Pahud, Eroica Trio, Schweizer Klaviertrio, Radek Baborak, Borislav Strulev, Ole Edvard Antonsen, Reinhold Friedrich, Carmina Quartett, David Jolley, David Taylor en Graham Ashton Brass Ensemble.

Hij geeft masterclasses in compositie, kamermuziek, improvisatie en saxofoon. Hij werkt ook nog als consultant en producer voor creatieve oplossingen en ideeen in klassieke muziek en jazz. Hij werkt samen met grote festivals en ensembles.